Aktywność fizyczna

Aktywność fizyczna

2018-07-20

Aktywność fizyczna odgrywała istotną rolę w rozwoju zachodniej cywilizacji. Jednak dopiero w ostatnich dziesięcioleciach wykazano, iż brak systematycznych ćwiczeń może niekorzystnie wpływać na jakość i długość naszego życia. 

Aktywność ruchowa towarzyszyła człowiekowi od tysięcy lat i ulegała ewolucji, niestety w coraz bardziej niekorzystnym kierunku. Ludzie pierwotni, wiodący koczowniczy tryb życia, przemierzali wielkie odległości w celu znalezienia pożywienia. Kiedy się osiedlili i zaczęli hodować zwierzęta, ich aktywność znacznie spadła. Rewolucja przemysłowa, która przyniosła znaczną specjalizację pracy, istotnie zmniejszyła rolę pracy fizycznej, będącej wcześniej podstawą przetrwania. Rozwój środków transportu jeszcze bardziej redukował aktywność fizyczną człowieka. Postęp technologiczny pozwolił społeczeństwu na taki model funkcjonowania, który niemal całkowicie wyeliminował wysiłek fizyczny z codziennego życia zawodowego i prywatnego.

Badania ostatnich kilkudziesięcioleci wykazały, iż siedzący tryb życia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej, oraz wzrostem śmiertelności całkowitej. Codzienna aktywność fizyczna zmniejsza szansę wystąpienia nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, udaru mózgu , cukrzycy, otyłości oraz zgonu.

Systematyczna aerobowa aktywność fizyczna powoduje poprawę wydolności fizycznej, która zależy od zwiększenia zdolności wykorzystywania tlenu do pozyskiwania energii. Wysiłek aerobowy zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, a tym samym zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia niedokrwienia serca. Do dodatkowych efektów wysiłku aerobowego należą zmiany o działaniu przeciwzakrzepowym, lepsza kontrola ciśnienia tętniczego, zwiększenie stężenia cholesterolu HDL ( tzw. dobry cholesterol ), lepsza kontrola masy ciała, zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia cukrzycy. Ponadto, trening wysiłkowy powoduje hartowanie mięśnia sercowego przez niedokrwienie, co zwiększa tolerancję serca na późniejszy, dłużej trwający stres niedokrwienny. 

Ilość umiarkowanie intensywnej aktywności fizycznej, która jest wymagana do zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych wynosi od 2,5 do 5 godzin tygodniowo, a im dłuższy jest łączny czas aktywności  w ciągu tygodnia, tym większe obserwuje się korzyści. 

Nie chodzi tu tylko o aktywność o charakterze sportowym, taką jak bieganie, jazda na rowerze, rolkach, łyżwach, pływanie, narty, aerobik, ale również aktywność wynikającą z codziennych czynności i stylu życia – szybkie chodzenie, wchodzenie po schodach, prace w ogrodzie itp. Aktywność fizyczną powinno się rozpoczynać w jak najmłodszym wieku i kontynuować przez całe życie, aby osiągnąć lepszy stan zdrowia i zwiększyć długość życia.